O polbo, a icona, o cogombro e outras amizades da contorna

En todas as linguas vivas hai discusións e desencontros coas palabras que se empregan. O habitual é que as institucións encargadas de dirimir estes asuntos escollan as mellores opcións segundo distintos argumentos e fundamentos. Pero o feito desta polémica sempre afecta á sociedade por dúas cuestións ben diferenzadas:

  • Por se trataren de termos prestados ou calcados doutras linguas que se están adaptando á lingua receptora, sen sermos conscientes do seu futuro, como é o caso de novos inventos que traen canda si  novas palabras, sexan máis ou menos especializadas, tales como gadget, e-pub, etc. Para este terreo tan amplo traballan arreo a terminoloxía e a neoloxía co estudo e a investigación sobre este fenómeno e coa publicación de dicionarios específicos.
  • Por seren termos que presentan unha longa tradición escrita pero que non coinciden, exactamente, coa fala viva. Pode ser porque están influenciadas polo castelán ou ben porque se deturparon polo uso cotiá. Neste apartado, entrarían a maioría dos castelanismos que se empregan acotío: *bueno, *acera, *pulpo, etc.

Estes castelanismos sempre supuxeron e supoñen unha dura loita na normativización e normalización da lingua galega. Non quero dilatarme aquí explicando minuciosamente estes dous procesos na lingua galega en comparación co castelán. Pero si quero deixar claro que este fenómeno de desencontro é habitual e tamén normal. O mesmo Antón Santamaría ten falado da dificulatade da introdución da palabra beirarrúa, pero que ao final, polo menos, no ámbito escrito, entrase. Outras non teñen a mesma sorte. Sobre todo en escritos de curta duración como cartaces, folletos e notas informativas. Nelas é moi difícil atopar cogombro, polbo, garfo, vasoira ou necrolóxica, no canto das consabidas *pepino, *pulpo, *tenedor, *escoba ou *esquela. Outras pertencen a usos máis formais e aparecen de cando en vez pero, a miúdo, son cambiadas por sinónimos, como é o caso de icona, contorna…

Por iso, lingüistas, filológas e filológos, e demais xente do común esta é unha batalla máis que cómpre gañar. Que se fale galego, que non se perda nas novas xeracións, e que ese galego sexa de calidade e uniforme, que non único. Polo polbo galego!

Logo_Polbo_das_Rias

 

Advertisements

Posted on 14 Xaneiro 2014, in Dúbidas de lingua, Educación, Lingua, Novas, Reflexión, Sen clasificar and tagged , , , , , . Bookmark the permalink. Deixar un comentario.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: