A inclusión social na educación I

Os problemas do alumnado, que rexeita a escola e que “fracasa” nela, adoitan ter que ver con barreiras e riscos que só se poderían superar cunha vida máis fácil e feliz da que teñen, nunha sociedade menos excluínte, cuns estímulos afectivos e intelectuais máis ricos e coa presenza de “educadores e educadoras” que confíen e traballen con eles plenamente.
Agora ben, tamén se precisa unha clara e firme vontade política da Administración para deseñar medidas efectivas que incidan directamente na estrutura do sistema educativo que, en contra do esperado, segue a reducir os apoios escolares.

unescoO risco de exclusión aumenta nos mozos e mozas entre os 15 e os 18 anos. Para eles xa se foron propoñendo programas curriculares nas distintas leis educativas, todos eles cunhas limitacións moi marcadas para a consecución duns obxectivos básicos e esenciais de calidade, equidade e corresponsabilidade educativa.

A partir desta situación establécese un debate que xira sobre as medidas para a prevención da exclusión e para a promoción da inclusión da mocidade que está en risco, e sobre as posibilidades reais e necesarias de innovación e experimentación na atención á diversidade por medio da creación dun Observatorio Xeral sobre Educación Inclusiva.

Ambas as dúas vertentes do debate serán obxecto de desenvolvemento no próximo artigo.

Advertisements

Posted on 5 Marzo 2014, in Educación, Pedagoxía, Reflexión and tagged , , , , . Bookmark the permalink. 2 Comentarios.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: